Chapter 5, DECEMBER

December is al wat dagen terug, maar door een “vakantie” in Phoenix en een “ziek” host kind, toen eindelijk school weer begon, kan ik er nu pas over schrijven. Ik moest echt even nadenken wat er naast Kerst allemaal is gebeurd. Dat ik mijn laatste les Communicatie had, was ik al bijna vergeten. Terwijl dat het fijnste van de maand was.. Het voelt zó lang geleden, maar eigenlijk is het amper vier weken terug. Ik had niet verwacht en niet gehoopt dat ik dit zou zeggen, maar de tijd gaat niet snel genoeg.

Je zou verwachten dat december een onvergetelijk, leuke maand was. Maar als ik eerlijk ben.., het viel heel erg tegen. Ik wil echt graag alleen maar positief kunnen schrijven, want wie hoort of leest nou graag dat je het helemaal niet zo naar je zin hebt. Maar als ik de indruk geef dat het einde van 2018 genieten was, dan lees je niet hoe ik deze maand eerlijk ervaren heb. Er waren ook zeker wel wat geluksmomentjes. Maar die momentjes komen helaas weinig voor.

Het einde van mijn semester college, was echt een opluchting. Het is een onvergetelijke ervaring en ik ben ontzettend dankbaar dat ik deze ervaring rijker ben. Vaak was het heel fijn, om weer een ochtend met mijn klasgenoten te zijn en ik heb genoten en geleerd van de speeches die we moesten geven. Maar het was veel. Speeches en essays schrijven en schrijfmethodes aanhouden, waar ik in Nederland nog nooit van heb gehoord en examens leren, is tijdrovend en stressvol in combinatie met mijn au pair taken en musical repetities. Het was dus niet teleurstellend dat het niet dertien weken was.

Normaal gesproken kunnen vakanties mij niet lang genoeg duren. En de kerstvakantie is altijd ontzettend fijn en gezellig. Ik was zo benieuwd naar Kerst in Amerika, maar al snel wilde ik toch graag Kerst in Nederland. Ik ben dankbaar voor de cadeautjes die ik heb gekregen, maar die had ik er zo voor terug gegeven. We hadden van vrijdag tot woensdag elf loges. Twee tantes, twee ooms, opa, oma en vijf kinderen. Eén is vier maanden, dus daar had je niet zo veel mee te doen, maar ik heb zelf twee host kinderen, dus er waren zes vroeg wakker, rondrennende, schreeuwende kinderen in huis. En het huis stond op z’n kop, want drie met hoofdluis. Best Christmas ever..

Mijn oudste zat in twee verschillende shows van The Nutcracker. Eén van haar dansschool en één van het Moscow Ballet. Het was mijn eerste keer naar een professionele ballet voorstelling. Ik ben heel blij voor Grace dat ze één van de danseressen mocht zijn en ik vind het leuk dat ik er een keer in mijn leven naar toe mocht, maar ik vermaak mij toch meer bij shows waarin ze ook praten en zingen.

Voorlopig is dit mijn laatste blog post. Tot ik mij weer wat vrolijker voel en er weer leuke momenten zijn waarover ik kan schrijven. Februari zou ik anders schrijven over de vakantie en mijn verjaardag in Phoenix met mijn host familie, maar mijn host ouders hebben een andere definitie van vakantie. Op paardrijden na *Wat ik nu kan afvinken op mijn bucket list :)*,hebben we niet echt iets bijzonders, leuks en actiefs ondernomen. Waarom gaan mensen op vakantie om voornamelijk tot half één in bed te blijven en te kunnen zwemmen? Daar hoef je geen vliegticket voor te boeken.. Ook zou ik schrijven over de eerste drie shows van The Little Mermaid die ik dan heb gespeeld. Maar ik denk dat het leuker is, als ik van de geluksmomentjes die nog gaan komen, een klein berichtje op het internet plaats.

Heel veel liefs,

Danita

Reacties

Reacties

mama

Goed geschreven nog 2 en halve maand en zijn we weer samen hvj to the moon and back❤

Papa

Another well written update so sorry that Christmas was not so great but hope you had a good BD. Nice outfit you wearing in the picture above.

Ansje

Hopelijk voel je je in februari wat beter en kan je je gaan verheugen op kerst in nederland gr angelique

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active